Jak walczyć z prostatą
Łacińska nazwa „prostata” oznacza ni mniej ni więcej, jak męski gruczoł krokowy, będący nieparzystym narządem mięśniowo-gruczołowym. Stanowiąc integralną część krocza, prostata jest również częścią składową męskiego układu płciowego.
Kształtem prostata przypomina nieco kasztana jadalnego, który jest spłaszczonym stożkiem. Sam zaś gruczoł sterczowy otacza „torebka” mięśni gładkich, które to ulegają skurczeniom podczas ejakulacji. Anatomicznie, gruczoł prostaty znajduje się w miednicy mniejszej, nieco poniżej pęcherza moczowego. Wydzielina, zawierająca plemniki, a wydostająca się z prostaty podczas wytrysku jest dość mętną cieczą o białawym zabarwieniu. Ma zasadowy charakter i specyficzny zapach, który nadaje spermie.
Nieprawidłowo funkcjonujący gruczoł może z czasem ulegać przerastaniu, co powoduje znaczny ucisk na cewkę moczową. W konsekwencji prowadzi to do bólu i problemów z łatwym oddawaniem moczu.
Problemy z prostatą pojawiają się u mężczyzn najczęściej po przekroczeniu 50 roku życia. Z wiekiem bowiem spada stężenie hormonów we krwi, które związane są bezpośrednio z płcią. Wtedy też może dojść do tak zwanego przerostu prostaty, co w konsekwencji prowadzi do problemów z nietrzymaniem moczu i wypróżnianiem się. Poważne przypadki tejże dysfunkcji, czy jak kto woli – schorzenia, mogą też niekiedy prowadzić do niebezpiecznych dla zdrowia infekcji, dlatego też należy niezwłocznie zgłosić się do specjalisty urologa, który zastosuje odpowiednią kurację. Niekiedy mogą też wystąpić jeszcze poważniejsze zaburzenia w funkcjonowaniu prostaty, taki jak na przykład zachorowalność na raka nie tylko tego gruczołu, ale również odbytnicy lub jąder. Dlatego tak ważnym są regularne kontrole, szczególnie po 50-tce, które mają na celu wyeliminowanie ryzyka zapadnięcia na tę wstydliwą dolegliwość.
Prostatę leczyć można zarówno w naturalny sposób, jak i farmakologicznie. Niekiedy jednak potrzebne są także specjalistyczne zabiegi chirurgiczne, ponieważ leki okazują się niewystarczającymi. Operacje przeprowadza się wtedy, gdy ucisk na pęcherz jest na tyle silny, że ma znaczny wpływ na oddawanie moczu. Głównym zadaniem chirurgów jest uwolnienie cewki moczowej spod nieprzyjemnego nacisku lub redukcji presji, wywieranej na sam pęcherz.
